Hoe herken je een hartinfarct? Hartaanval vrouw anders dan man

Hart- en vaatziekten zijn doodsoorzaak nummer één bij vrouwen. Hartinfarcten bij vrouwen worden nog wel eens gemist, doordat hun klachten niet lijken op die bij mannen.
Bij jonge mannen is de kans op een infarct groter dan bij vrouwen, maar bij jonge vrouwen is de afloop vaker dodelijk. Vanwege de moeilijke herkenbaarheid van de klachten.

hartinfarct
LC-redacteur Gerrie Riemersma werd totaal onverwacht getroffen door een hartaanval en vertelt uit eigen ervaring.

Vrouw, 43, hartinfarct

Een hartinfarct op mijn 43ste. Als iemand mij dat voor die bewuste vrijdag in februari 2012 had verteld, dan had ik hem of haar voor gek verklaard. Hartaanvallen zijn voor oudere mannen, niet voor jonge vrouwen. Dacht ik.
Die vrijdagochtend voel ik de vermoeidheid van een hectische periode, maar sta er niet bij stil. Ik voel ook een vreemd trekkende beweging op mijn borst, maar ga nietsvermoedend naar het werk. Als redacteur gezondheidszorg bij de Leeuwarder Courant heb ik een drukke baan, maar tot die vrijdag is er niets wat ik niet aan kan. Denk ik.

Grap over hartaanval

Eenmaal op de redactie breekt het zweet me uit. Mijn handen tintelen en ik word beroerd. Hyperventilatie, denk ik. Een collega grapt over een hartaanval. Inmiddels voel ik ook lichte druk in beide oksels. Collega’s met een eerste hulpdiploma komen erbij. Ook zij denken aan hyperventilatie. Na een kwartiertje voel ik me beter, maar ’s middags thuis komt de beroerdheid terug. Ook het trekken op de borst voel ik weer.
Zo durf ik het weekeinde niet in. Ik bel mijn huisarts, Roel Eleveld. Hij hoort mij aan en besluit te komen. Een half uurtje later bij mij thuis legt hij uit: ,,Ik ken jou. Jij bent het type dat zegt dat het wel meevalt, maar ondertussen valt het niet mee.” Dat hij mij kent, is achteraf mijn geluk. Een andere, onbekende arts had mijn klachten misschien wel afgedaan als griepverschijnselen.

Gerrie Riemersma ( Foto: NDC Mediagroep)

Gerrie Riemersma ( Foto: NDC Mediagroep)

Bloeddruk

Hoge bloeddruk heb ik al jaren, daarvoor krijg ik medicatie. Ook mijn cholesterol is aan de hoge kant. En nee, antwoord ik de huisarts, ik zit nog niet in de overgang. Overgangsklachten kunnen lijken op hartklachten en andersom, legt Eleveld uit. Of hart- en vaatziekten in de familie zitten? Ja, aan beide kanten.

Hij vraagt daar op door. Hij vertrouwt het niet. Hij vertelt dat vrouwen a-typische hartklachten kunnen hebben. Na overleg met de dienstdoende cardioloog in het Medisch Centrum Leeuwarden stuurt hij me naar de spoedeisende hulpafdeling (seh). Mijn zwager brengt me. Een ambulance lijkt niet nodig. Eleveld vraagt verschillende keren of de druk op de borst groter wordt als ik loop. Dat is niet zo. Daarom kan mijn zwager mij naar het ziekenhuis brengen.
Een paar weken geleden was ik nog op de seh voor een reportage over ijsslachtoffers. Uitgerekend een verpleegkundige die ik toen heb geïnterviewd komt mij ophalen uit de wachtkamer. In de behandelkamer krijg ik een infuus en word ik aangesloten op een hartmonitor. Bloed prikken. Een zuurstofmetertje zit op mijn vinger geklemd.

Hartfilmpje

Het hartfilmpje laat een vrij rustig hart zien en nog geen duidelijke tekenen van hartproblemen. Het wachten is op de uitslag van het bloed. Dat kan een uur duren. Ik denk aan de boodschappen die ik vandaag nog moet doen.
Een andere verpleegkundige komt binnen. Hij spuit nitroglycerine onder mijn tong. Dat verwijdt de bloedvaten. Als daarna de pijn op de borst afneemt, is er waarschijnlijk sprake van een zuurstoftekort van de hartspier, legt hij uit. ,,Maar ik heb geen pijn.”

Er gebeurt niets. De verpleegkundige vertrekt. Hij is nog niet weg of ik word hondsberoerd. Ik begin over te geven.
Mijn zwager schrikt enorm. En daar schrik ik weer van. Het is mis. Ineens staan er drie of vier mensen om mij heen. Ik hoor iemand zeggen: ,,Zal ik haar de medicijnen nu geven?” Een arts: ,,Nee, ik moet het haar eerst vertellen.” Het is erg mis.

Zuurstoftekort

Een hartinfarct. In mijn bloed zijn afgestorven hartcellen gevonden, die daarop wijzen. De score is rond de 300, die een klein infarct aanduiden. Ik ben verbijsterd. Dan gaat het snel. Ik krijg een zuurstofslangetje in mijn neus. Aan het infuus komt een bloedverdunnend medicijn. De artsen hopen eerst met medicijnen het zuurstoftekort tegen te gaan en de doorstroming van het bloedvat van het hart te verbeteren.
Even later lig ik op een bed op de hartbewaking. Behalve het trekkend gevoel op mijn borst en onder mijn oksels voel ik me redelijk goed. De elektrodes op mijn bovenlijf worden aangesloten op de hartmonitor. Mijn bloeddruk wordt om de tien minuten gemeten, de apparatuur doet dat uit zich zelf. De verpleegkundige komt zo nu en dan hartfilmpjes maken. Ik krijg een tweede infuus in mijn linkerhand. Ik heb twaalf uur verplichte bedrust.

China

Het lijkt op een roes. Mijn lijf is overgenomen door artsen, verpleegkundigen en de apparatuur, alleen mijn gedachten zijn nog van mij. Ze schieten alle kanten op. Kan de rondreis door China in april nog wel doorgaan? Hoe heb ik mijn huis achtergelaten? En mijn bureau op de redactie? Maar denken aan en over mijn hart en het infarct doe ik niet.

De volgende morgen blijkt uit nieuw bloedonderzoek dat het enzymengehalte omhoog is gegaan, naar uiteindelijk bijna 1000. Ook mijn cholesterol blijkt hoog, met name het slechte cholesterol dat aderverkalking veroorzaakt. Mijn moeders familie is ermee behept, in haar familie en in die van mijn vader komen hart- en vaatziekten voor.

Nooit gerookt, ik sport twee keer per week. De familiaire aanleg, de stress, het hoge cholesterol en de hoge bloeddruk doen mij de das om.

Cardiologen

Vanwege mijn ‘vitale’ leeftijd en de verhoogde enzymenscore besluiten de cardiologen mij die zaterdag een hartkatheterisatie te laten ondergaan om het infarct en mogelijke andere risico’s in kaart te brengen. Ruim twee jaar geleden heb ik een reportage over het Hartcentrum van het MCL geschreven, ik weet wat me ongeveer te wachten staat.

Op plekken waar ik toen als journalist ben geweest, lig ik nu als patiënt. Dat voelt wat ongemakkelijk. Een van de geïnterviewden toen was interventie-cardioloog Sjoerd Hofma. Hij blijkt nu mijn behandelend arts. ,,Nou, dit is ook wat. Dat we elkaar nu zo tegenkomen”, zegt hij. Het ongemakkelijke gevoel verhevigt.

Dotteren

Ik mag meekijken op de monitor, ik word tenslotte plaatselijk verdoofd. Als zorgjournalist zou ik dit heel erg interessant moeten vinden en kritische vragen moeten stellen, maar als patiënt kan het me niet zo veel schelen.

De handelingen beginnen bij de pols. Het liefst wil Hofma daar met de katheter naar binnen gaan. Dat is minder belastend na afloop. Maar de ader is te dun. Hij kan het wel doen, maar voorziet veel ellende als hij de katheter er toch door heen wurmt. Dan maar via de lies.

Verdoving, sneetje en hupsakee. In no-time gaat de contrastvloeistof door de katheter via de slagader naar boven. Hij ziet de plek van het infarct. Dat zit in een zijtakje van een grote ader aan de voorkant van mijn hart. Hij dottert: de schoonmaakoperatie.

Stents

Twee vernauwingen in de rechterkransslagader worden zichtbaar. Ze zijn kort, op één plek zit het bloedvat voor 30 procent dicht, het andere voor zo’n 85 procent. Als daar de boel verstopt was geraakt, had ik waarschijnlijk een groter infarct gehad. Met de kortste stents – metalen buisjes – die er zijn, worden de vernauwingen opgeheven. Om ze te plaatsen, gaat Hofma met een ballonnetje door mijn vaten.

De gehele ingreep duurt ruim een uur. Het gaatje in mijn lies wordt gedicht met een plug die binnen drie maanden oplost. Daarna ga ik terug naar de hartbewaking. Ik moet in korte tijd anderhalve liter water drinken om de contrastvloeistof af te kunnen voeren.

Mascara

Anderhalve dag later, op zondagmorgen, trek ik voor het eerst mijn eigen kleding weer aan. Om mijn decorum nog een beetje meer terug te krijgen, wil ik graag wat mascara opdoen. Samen met de verpleegkundige ga ik naar de badkamer, daar is een spiegel. Ik ben er nog maar net, de mascara zit op mijn wimpers, als ik heel erg beroerd word. Ik weet de deur te openen en het alarm te activeren. Ik voel nog net hoe mijn hoofd tegen de muur slaat.

Ik ben in mijn beleving zo’n twintig minuten in een hele mooie tuin, die ruikt naar voorjaar. In de verte zijn meer mensen. Ik doe mijn ogen open en zie drie of vier onbekende gezichten boven me. Mijn hoofd doet aan de rechterkant en aan de achterkant zeer. Ik heb hoofdpijn. En het is alsof ik een bal keihard tegen mijn neus heb gekregen. Ik vraag hoe lang ik weg ben geweest. Een paar seconden.

Hartstilstand

In een mum van tijd lig ik weer in mijn bed, aan de monitor. De verpleegkundige komt. Ik moet wakker blijven. Ze vertelt dat ze mij kort heeft gereanimeerd, toen ik na de val stopte met ademen. Het was toen niet duidelijk of ik een hartstilstand had.
Dat blijkt niet het geval. Waarschijnlijk is een plotselinge bloeddrukdaling de oorzaak waarom ik onwel werd. Maar er is een volgend probleem. Ik zit vol met bloedverdunners. Door de val op mijn hoofd is er een risico op een bloeding in mijn hoofd of een hersenschudding. Foute boel, concludeer ik.

Neuroloog

Een gealarmeerde neuroloog komt langs. Kijken in de ogen, hier en daar kloppen en krassen. Ik heb geen schade blijkens dit onderzoek. De hoofdpijn zakt af. Onderzoek in de ct-scan laat ook geen schade zien.
Ik krijg weer verplicht bedrust. De verhuizing naar een andere afdeling gaat vooralsnog niet door. Aan het bed wordt een al eerder geplande hartecho gemaakt: de schade aan mijn hart is zeer beperkt.

’s Avonds ben ik een stuk opgeknapt. De controles zijn een stuk minder nu het beter gaat. Op maandag mag ik zonder monitor mijn bed uit, de volgende dag naar huis.Daar dringt pas na enkele dagen de ernst van de gebeurtenissen door. Ik heb op mijn 43ste een hartinfarct gehad.

Dit verhaal, geschreven door Gerrie Riemersma, is eerder gepubliceerd in de Leeuwarder Courant

 

About Redactie

Gezondheid & Co is een co-productie van de redactie van Dagblad van het Noorden, Leeuwarder Courant en 35 weekbladen in de provincies Groningen, Drenthe, Friesland en Flevoland. Gezondheid & Co wordt uitgegeven door uitgever NDC Mediagroep.

Comments

  1. Diep onder de indruk van de heldere beschrijving.bedankt
    MiesD.

  2. gerrie je hebt het duidelijk beschreven,en nu maar hopen dat het ook serieus genomen word,dat hartklachten bij vrouwen anders zijn dan bij mannen.heel indrukwekkend verhaal trouwens.jammer dat ik het nu pas lees maar ik ben blij dat ik heb gelezen.

  3. Heb zelf 2 infarkten op mijn 47ste gehad. Nu bijna 4½ jaar geleden. Weet hoe ik heb moeten vechten om serieus te worden genomen. Wist na vele pijnen zelf wat aan de hand was en heb mij, nog net op tijd, naar het ziekenhuis ingebedeld. Na jaren zie ik in een tekst van mijn cardioloog in een ziekenhuisboekje staan, die ik haar letterlijk jaren daarvoor had medegedeeld en waar toen lachend op werd gereageerd. Hartinfarct is bij vrouwen de “stille dood”, waar veel te weinig bij word stilgestaan.

  4. Dat wij het met zijn allen (de vrouwen ) erg onderschatten,ik had maanden soms last van brandende pijnlijke vingertoppen ..duurde 1 dag en was dan weer weg …overbelasting dacht ik dus …in de nacht van 13 op 14 september recentelijk had ik weer erge pijn in mijn vingers ,hand en linkerarm …pijnstillers genomen ,onder warme douche gegaan ,fleecedekentje erom heen gedaan ..niks hielp ..uiteindelijk dokterspost gebeld en gevraagd of ik aub een sterke pijnstiller kon krijgen ..toen ik daar aankwam ging het razendsnel ..mijn vingers werden afwisselen donkerblauw en spierwit …afsluiting bloedvat (slagader) stolsel …komt uiteindelijk door het tos syndroom ..1 vingertop afgestorven..nu wachten operatie bovenste rib verwijderen …in umc ..bij dr Moll..

  5. op mijn 30ste heb ik een hartinfarct gehad.werd s avonds niet zo lekker en ben op bed gaan liggen ,niet in de gaten hoe dit zou aflopen.
    toch maar ff ambulance bellen.
    hartfilmpje werd gemaakt en gaf niet echt een infarct aan.in de ambulance wisten ze nog niet of ze me naar sneek of naar leeuwarden moesten brengen,dus onderweg maar besloten om naar leeuwarden te gaan.daar aan gekomen ging het heel snel.alle familie moest komen want ze zagen het somber in.voordat ik onder het mes moest heb ik de artsen nog horen zeggen(weet niet of deze het vanacht redt) en na 9 dagen werd ik weer wakker.nu een jaar verder lijkt dit allemaal 1 grote nachtmerrie totdat je weer naar de littekens kijkt.heb nl 3 omleidingen gehad…..nu all1 maar genieten dat ik dit nu hier zit te schrijven en het kan na vertellen

    • Jeetje joh. Ik dacht dat ik de enige was op mijn leeftijd. Was 29 dat ik tijdens t joggen een stilstand kreeg. Gereanimeerd Door iemand die aan de andere kant v. Het park zag liggen is omgereden en heeft geprobeerd te reanimeren. Lukte niet. 112 gebeld toen heeft een motoragent het met een defibrillator geprobeerd. Dat lukte wel. Werd 3 dagen later in het ziekenhuis wakker. Ik wist van niets. Niets meegekregen ik was wezen joggen meer wist ik niet.3 weken gebleven ze hebben nog geen idee wat ik heb. Het is in januari 3 jaar geleden. Heb een vergroot hart, ontstoken sinus, boezemfibrileren en toekomst onzeker. Leef per dag ik zie t wel 🙂

  6. weet eerlijk gezegt nog niet of ik voor de tijd ergens last van heb gehad…..was plotseling

  7. Werd vannacht wakker erg veel pijn in mijn kaken en slokdarm maag en rug zweten ik heb een paracetamol genomen , heeft dit al vaker gehad , nu ik dit leest word het wel anders ik dacht dat het van eten kwam , te veel kruiden????

  8. Voor ik ook op mijn 43 een hartinfarct kreeg ben ik wel eens bij de huisarts geweest.
    Ik wist dat mijn bloeddruk en hartslag te hoog was, maar de dokter vond altijd dat het goed was,. Dus dacht ik, als de dokter het zegt, zal het wel.
    Ik heb het geluk gehad, dat toen ik mijn infarct kreeg s’avonds om half 10, ik gelijk serieus genomen werd en erg snel het huis vol stond met mensen.
    k had ook geen pijn op mijn borst, voor zover ik weet, mijn armen voelden erg vervelend, kon ze niet goed stil houden.
    Mocht niet meer bewegen en mijn dochter hoorde nog zeggen, dit is een stevige. Met sirene ben ik afgevoerd.
    Ben gelijk gedotterd met een stent erin en 2 weken later nog eens.
    Ik had wel veel schade, maar na het dotteren was ik gelijk minder benauwd en voelde me dus gelijk beter.
    Volgens de dokters was ik ernstig ziek, maar ik voelde me prima. Later als je weer thuis bent dringt het pas door, infarct op je 43e..
    Niet af laten schepen dus, na laten kijken kan geen kwaad, beter 1 keer teveel dan 1 keer te weinig 🙂

  9. dat ik verschillende klachten heb pijn in kaak borstbeen rug/schouderblad rechts dus geen hart probleem maar reuma en/of ziekte van tietse blijkt het ooit wel mijn hart te zijn dan is er niemand die achteraf de huisarts op het matje roept want ik ben alleen. ik wacht maar af oh ja ik gebruik bloeddruk verlagers dus??????

  10. Nelle Storken says:

    Ik vind het heel goed dat dit bekend wordt gemaakt!

  11. Het weten waard!

  12. Hanny Verbeek says:

    heel goed dat tegenwoordig veel alerter omgegaan wordt met vrouwen met hartklachten. Ben zelf met ademhalingsprobleem bij de dokter terecht gekomen zo’n twee jaar terug. Kon de hond nog niet meer uitlaten terwijl ik normaal veel sport. Je verzint elke keer een ander excuus waar het aan kan liggen. Ik dacht aan longen, HA gelukkig niet. GElijk naar ziekenhuis. DAcht voor testjes. Cardioloog besliste anders werd gelijk gecatheteriseerd. Positief: mijn aders waren zo schoon als van een pasgeboren babytje. Negatief; Blijk een erfelijke afwijking te hebben. Daar waar bij anderen de aders dichtslibben of de hartspier te zwak is mijn hartspier veel te sterk waardoor de wanden en tussenwanden sterk verdikt zijn en de inhoud verkleind wordt wat aardig wat klachten kan geven. Helaas hebben ze hier nog geen oplossing voor. Zelf goed naar mijn lichaam luisteren.

  13. Dat het heel anders had kunnen aflopen maar door een goede huisarts alles beperkt is gebleven .
    Dat we in een hectische maatschappij leven waarin dit helaas te vaak voorkomt.
    Heb zelf ook iets meegemaakt.
    Ben blij voor je dat alles is goedgekomen en bedankt voor je indrukwekkende verhaal waar iedereen iets van kan leren.

  14. Ik ben blij dat Roel Eleveld mijn huisarts is

  15. Ik was veertig toen ik ’s avonds me plots niet goed voelde tijdens een bezoekje bij een vriendin. Eerst zelf ook gedacht aan hyperventilatie. Naar een half uurtje toch maar huisartsenpost gebeld. Dit ook omdat de pijn bij de oksel, achterkant arm bleef aanhouden. Wat ben k blij dat de assistente snel gereageerd heeft. Met name toen ze hoorde dat beide ouders hartpatient waren. Hartfilmpje liet niet iets raars zien. Toen werd er drie keer bloed geprikt om de zoveel uur. Het tweede en derde bloedonderzoek gaf duidelijkheid. Ben er goed vanaf gekomen. Maar ben me er van bewust dat leeftijd echt niks meer zegt. Het kan iedereen gebeuren en niet alleen oudere mensen.

  16. Maakt me een beetje bang,ik ben 33 jaar en heb tot nu toe regelmatig kast van steken in mijn linker oksel. De dokter wimpelt me af met het antwoord dat hij niet weet wat het is en dat het waarschijnlijk zenuwpijn is en dat steken veroorzaakt. Voel me niet serieus genomen.

  17. Ik ben zelf 55 en aan mijn moeders kant komen hart- en vaatziekten veelvuldig voor. Mijn broer is een aantal jaren geleden, op zijn 53ste gedotterd. Ik mankeer nog steeds niks (ff afkloppen). Ik rook niet en drink matig. Ik heb nooit ergens last van en ben nooit ziek. Ik ben ook niet te zwaar en sport zeer regelmatig.
    Toch ben ik nieuwsgierig of ik ook gevaar loop. Ik vraag mij af of ik mij preventief kan laten onderzoeken.

  18. Vond het zeer nuttig om te lezen !

  19. Heb een stilstand gehad op mijn 29e. Van frisse jonge meid naar een voor mijn gevoel oud lijf. Blijft moeilijk. Hoop dat je er oke uit bent gekomen en tot op zekere hoogte je leven weer op hebt kunnen pakken.

  20. twee keer een hartinfact gehad, 3jaar geleden , ben toen gedotterd, krijg nu veel medicijnen , maar de bloedduk stijgt weer ,medicijnen ver dubbeld maar de bloeddruk stijgt .s, morgens 175/79 s,avonds 187/80

  21. Ik wil geen mietje zijn dus ga ik vooralsnog niet naar de huisarts maar ik hou het wel in de gaten. Ben 46 en heb PVC (onregelmatige hartslag). Sinds een paar dagen maagpijn, pijn tussen mijn schouderbladen en licht in mijn hoofd. Veel hoesten en voorheen ook keelpijn. Dus ik denk aan een verkoudheid. Nu ook knetterende hoofdpijn. Geen koorts, wat ik wel zou verwachten. Het is nu zondag, dus om nou de huisartsenpost lastig te vallen…….

  22. Ik heb ook hoofdpijn, keelpijn, maar al langere tijd ademtekort bij lichte inspanning erge vermoeidheid lijkt of op mijn longen beschadigd zijn maar die waren goed.en op een hart scan van de week is een mankement gezien. dus .. best angstig. je weet dood ga je, maar denken dat dat sneller eraan komt dan je dacht geeft best angst. wat heb ik gedaan om Mijn Heer zo te ontmoeten?

  23. Ik denk aan mijn eigen hartinfarct. (ik ben 86jaar vr.)
    Was op een groepsbusreisje naar Duitsland.
    In de buurt van Leipzig in de bus, heb ik plotseling een hartinfarct gehad.
    Niets gemerkt vooraf.
    Ik zat een gezellig in de bus een woordzoekertje op te lossen. Verder weet ik niets meer.
    Ik heb 9 dagen in Leipzig aan de slangen etc etc gelegen. De dokters vertelden wat ik gehad had: Hartinfarct. En wat ze allemaal gedaan hadden.
    noodreanimatie etc etc en Stent etc etc.

    Nu na 2 jaar gaat alles nog steeds goed.
    Wel altijd moe.

  24. Hallo vrouwen,
    Ik heb in 2013 geheel onverwachts een infarct gehad, ik was 51 jaar. Op een avond tijdens de afwas voelde ik me ineens ontzettend moe. Ben toen naar bed gegaan, maar kon niet normaal liggen, ik voelde me raar en heel onrustig. Ik had pijn tussen mijn schouderbladen en had het een beetje benauwd. Kreeg ook enkele seconden kramp in mijn kaak. Met de dokterswacht gebeld en in no time lag ik in de ambulance, waarna het ziekenhuisgebeuren van start ging.
    Ik heb gelijk een hartkatheterisatie gekregen, maar er was geen bloedvatafsluiting te zien en ook geen aderverkalking. Bloedonderzoek gaf aan dat er wel hartcellen waren afgestorven.
    Ik had geen overgewicht, rook en drink niet, geen extreem hoog cholesterol, geen hoge bloeddruk. Toch werd mij dringend geadviseerd alle zes(!) voorgeschreven medicijnen in te nemen, met alle bijwerkingen van dien.
    Ik heb mijn gevoel gevolgd en (wel met enige angst) de medicatie laten staan. Acht maanden later voor een second opinion naar dr. Angela Maas in Nijmegen geweest (zij is gespecialiseerd in vrouwenharten). Men bleek in de Friese ziekenhuizen waar ik ben geweest, nog teveel uit te gaan van de “ouderwetse” benadering, namelijk die van behandeling van mannelijke patiënten met hartinfarct type één. En ik heb infarct type twee gehad; een kramp in een aftakking van de kransslagader. Dit komt veel voor bij de relatief jongere vrouwen. Medicijnen hoefde ik niet in te nemen en mijn hart heeft zich intussen geheel hersteld! Verder heb ik volgens dr. Maas niet meer kans dan ieder ander op een nieuw infarct.
    Ik weet dat iedere patiënt weer anders is en dat er 50 verschillende mankementen bestaan die je aan je hart kunt hebben. Maar ik wilde mijn ervaring graag delen, omdat ik vind dat “vrouweninfarct” type 2 meer bekendheid moet krijgen. Dit om te voorkomen dat vrouwen in een heftige medische molen terecht komen, waarin ze niet thuis horen!

    • Bij mij was het in de bus (tijdens een groepsreisje naar Duitsland) Ik merkte helemaal niets voordat ik plotseling een hartinfarct gekregen heb.
      De chauffeur en de noodartsen uit Leipzig hebben mij de reanimatie en etc met zo’n apparaat toegepast .
      Ik weet helemaal niet hoe het verder gegaan is. Ik was lange tijd buiten bewustzijn.
      heb 9 dagen in Leipzig aan allerlei apparaten en slangen gelegen. Stent gekregen etc.Het was in 2012.
      Nu zijn de controles nog steeds in orde.

  25. Denk aan mezelf, sinds
    Maandag plots uitval linkerzijde lichaam.
    En tintelingen. 41 jaar. Op seh na c t scan naar guisgestuurd. Typen nog lastig. Nog steeds duizelig en kan bijna niet zelfstandig lopen.
    Morgen mri vrijdag uitslag.
    Ook een zorintensief zoontje met sma 1
    Die veelverzorging nodig heeft. AlleS komt op m’n man aan nu!!!

  26. Ik heb het artikel gelezen, en vind dat ze heel veel geluk hebben gehad. Ik zelf heb twee keer pijn op mijn borst, onderkaak, uit straling naar mij rechterschouder pijn in mijn rug,pijn in mijn maag en niet goed kunnen spreken(lallen noemt mijn dochter), naar het zieken huis gebracht en de artsen hebben niets kunnen vinden, maar zo”n zware hoofdpijn heb pijn medicatie gekregen,ook twee keer bloed geprikt alles was oke, Ben nog steeds moe.Ik heb suikerziekte 2, Ik probeer te sporten, toen ik nog geen klachten had alle dagen , maar nu een keer in de week, zelf dat is te veel.

  27. Indrukwekkend hoe sterk een mens kan zijn! Complimenten:)

    Ps: ooit stilgestaan bij de dingen die je nog moet/wil doen voor de dood? Wat je nu kan doen voordat het te laat is…

    Tip: toevlucht zoeken bij God. Hij heeft ons op deze aarde gezet en bij hem zullen we terugkeren.

    “thinking about God every day keeps the heart at play”

  28. Goed geschreven! Ik was 24 jaar dat ik een beroerte kreeg en 26 een hart infarct. Je hebt het gevoel dat het niet waar kan zijn door de leeftijd. . Ik merkte ook dat als je zo jong bent je niet snel serieus genomen word. Door artsen niet maar ook de omgeving. De grote impact vooral, bij mij blijft nu toch altijd angst en onzekerheid. Vragen als: Wil ik nu nog wel kinderen? Wat doe ik fout? Spelen ook op. En weinig lijken dat te begrijpen.

  29. Duidelijk en helder beschreven! Alert blijven als vrouwen…

  30. Ik heb ook een hartinfarct gehad en ben er 4x aangeopereerd stents op tussen poses van 2 maand. Maar ik voel mij nog zwaar( kloten )sorry , was kern gezond volgens mij sterk en kon van alles. Maar nu nog kan ik niet veel traploper pff helemaal buiten adem, lopen
    Fietsen binnen 10 min gaat hartslag naar boven 170. Maar nu mijn vraag is voel jij je na het hartinfarct weer goed ? Of zelfs beter. Daar sprak ik 1 over, die was herboren na het infarct.
    Ik hoop dat ik wat van jou hoor groeten van Richard oja ik was 56 jaar en nu 58 en nog pfff

  31. Ik zat IN de bus (klein 3-daags busreisje voor senioren naar Duitsland, ik was 85 jaar)) kreeg plotseling een hartinfarct. (Heb ik later in het ziekenhuis in Leipzig Duitsland gehoord) Ben totaal buiten bewustzijn geweest. Weet niets van wat er allemaal gebeurd is. Had geen pijn en helemaal geen last gehad vooraf thuis en niet in de bus.
    Heb 9 dg. in het ziekenhuis gelegen. Heb dotter en stent behandeling gehad etc.
    Nu met trouw medicijnen innemen en controles op tijd etc. steeds goed. Ben vr. van 87j.

  32. M. van Leeuwen says:

    ik had gisterenavond plotseling heftig maagpijn boven in mijn buik, net onder mijn ribben. Het straalde naar mijn kaken en bovenarmen uit. Ik ben erg moe en heb regelmatig hartkloppingen ervoor gehad.Na 20 min. was de pijn weer net zo snel weg als het gekomen is. Nu ik dit lees denk ik, was het een hartinfarct??

Waar denk jij aan na het lezen van dit artikel?


Foto_Oogfonds_Oogtest

Doe de online oogtest

Achteruitgang van het zicht door een oogziekte gaat meestal zo geleidelijk dat … [Lees verder...]

Nederlandse mannen gelukkiger dan vrouwen

De Nederlandse man is vaker gelukkig dan de Nederlandse vrouw. 69 procent van de mannen zegt (bijna) altijd gelukkig te zijn tegenover 64 procent van … Lees meer ...

familie, moeder en dochter, moeder, dochter

De relatie moeder en dochter. ‘Ik wil niet op mijn moeder lijken’

Alle vrouwen zijn dochters en allemaal hebben zij een moeder, de een heeft meer geluk dan de ander. Moeders zijn er in alle soorten en maten: lief en … Lees meer ...

2005-09-07 13:20:39 NLD-20050907-ROTTERDAM: Prinses Laurentien bezoekt woensdagochtend basisschool de Hoeksteen in  Rotterdam in kader van het begin van het project 'Alle ouders doen mee'. Analfabete ouders leren gedurende  een schooljaar in het Nederlands lezen en schrijven aan de hand van onderwerpen die voor de schoolcarriere  en de opvoeding van hun kind belangrijk zijn. ANP FOTO/BENELUX PRESS/ROBIN UTRECHT, NLD-20050907-ROTTERDAM: Prinses Laurentien bezoekt woensdagochtend basisschool de Hoeksteen in  Rotterdam in kader van het begin van het project 'Alle ouders doen mee'. Analfabete ouders leren gedurende  een schooljaar in het Nederlands lezen en schrijven aan de hand van onderwerpen die voor de schoolcarriere  en de opvoeding van hun kind belangrijk zijn. ANP FOTO/BENELUX PRESS/ROBIN UTRECHT

Laaggeletterden veel vaker langdurig arm

Mensen die moeite hebben met lezen, schrijven en/of rekenen blijken veel vaker langdurig arm te zijn dan niet-laaggeletterden. Dit blijkt uit … Lees meer ...

Scan Biefstuk. Vrijstaand.

Darmbacteriën beïnvloeden risicoop darmkanker door rood vlees

Bacteriën in de darm spelen een cruciale rol in het verhogen van het risico op darmkanker onder invloed van rood vlees. Dat concluderen Noortje … Lees meer ...

Rosa-Timmer-40-dagen-zonder

40 dagen zonder snoep – Rosa Timmer

De Vastentijd is bekend onder gelovigen, 40 dagen sober leven tussen carnaval en Pasen. Nu is het ook steeds populairder onder niet-gelovigen. Je … Lees meer ...

diabetes, zorg, medicijnen

Polypil verlaagt risico op hartziekten. Wat is een polypil?

Een polypil (een combinatiepil van verschillende medicijnen) werkt het best als deze pil ’s avonds wordt ingenomen.Daarnaast hebben patiënten die de … Lees meer ...

Vader langer met verlof na bevalling

Vaders krijgen vanaf 2017 langer betaald vrij na de bevalling. Het ouderschapsverlof gaat van twee naar vijf dagen, bevestigen Haagse bronnen … Lees meer ...

hersenletsel

Hersenletsel door ongeluk. Bram wordt nooit meer de oude

 Hij zat in de vijfde klas van het gymnasium in Emmen toen zijn leven een dramatische wending kreeg. Bram Lucas uit Gees werd op zijn bromfiets bij … Lees meer ...

Griekenland doet export medicijnen in de ban

Griekenland heeft de export van 25 soorten medicijnen stilgelegd. Het Griekse ministerie van Volksgezondheid is bang dat er een tekort ontstaat, met … Lees meer ...

8. muziek

De invloed van een liedje. Wat doet muziek met een mens?

 Kippenvel, elke keer als je dat stukje van dat ene liedje hoort. De wetenschap zoekt een antwoord op de vraag wat muziek met ons doet. Je IQ met een … Lees meer ...

Tag description
%d bloggers liken dit: