Zorg

Duizend gezichten– Column MS Femke Verhoef

Om drie uur ’s nachts ben ik klaarwakker. Mijn armen nauwelijks omhoog te krijgen, laat staan met vloeiende bewegingen. Mijn benen doen pijn; een zeurend gevoel. De onderkant van mijn voeten voelt alsof mijn botten pijn doen – ik denk dat dit zenuwpijn is. Alles is grijs en wazig, scherp zien om op de wekker kijken hoe laat het is lukt niet.

wekker
Een drie heb ik weten te ontcijferen, maar dat is dan ook alles. Dit gaat al nachten zo. Wakker worden van het naar de wc moeten. Lees een overactieve blaas oftewel een bekend MS-kwaaltje. Vervolgens niet meer kunnen slapen van pijn en andere ongemakken.

Pijn

Waar ik een maand geleden nog in een jubelstemming verkeerde is de dagelijkse realiteit van september anders. Een maand met pijn en worstelen. Mijn hersenen hebben moeite om alles bij te houden. Het nemen van een beslissing of het maken van een afweging is een heel karwei. Mijn lief vertelt mij – meestal zonder irritatie- voor de 10e keer die avond dat hij een drukke dag heeft morgen. Met na 10 minuten mijn reactie. Wat ging je nou ook alweer doen morgen? Ook onthouden wat ik zelf allemaal moet doen is onmogelijk. Een oude truc – geleerd tijdens mijn revalidatietraject zorgt voor redding- mijn grote agenda komt uit de kast. Dagdelen worden gepland. Indelingen van uur tot uur worden zorgvuldig van te voren vastgesteld. Een speciale app wordt van stal getrokken, waarin ik allerlei to-do lijstjes kan maken. Dit is mijn cognitieve redding. Doe ik dit niet dan kom ik de dag niet door zonder te vergeten dat ik boodschappen moet doen of mijn dochter moet ophalen van school.

img_20160926_204009

Duizend gezichten

Ook dat is MS met zijn duizend gezichten. De ene dag loop ik hard en de volgende week loop ik met mijn stok naar school om mijn dochter op te halen. Afgelopen maand heb ik staan schilderen en behangen in huis. Een klus die is blijven liggen toen ik in het ziekenhuis lag en wij moesten verhuizen in ons eentje. De afgelopen tijd voelde ik mij pas weer goed genoeg om een beetje door te pakken in huis. De dagen hierna was het onmogelijk om de trap op te lopen. Een realiteit die er voor zorgt dat ik mij een beetje moedeloos voel. Waarom trainen als het toch niet structureel werkt. Waarom mijn dagen wat voller plannen als ik weet dat dit maar tijdelijk kan. Nou ik denk dat ik dat doe om de moed niet te verliezen. Het hebben van de illusie dat het misschien ooit beter zal gaan. Dit gevoel houd ik graag vast, maar soms haalt de realiteit je in en besef je dat deze ziekte eigenlijk alleen maar neemt en niks terug geeft.

Femke Verhoef is een jonge moeder met MS. Iedere maand schrijft ze daar een column over. Lees hier meer over Femke

Ontvang GRATIS tips over gezond leven, recepten en trends.

Meld je nu aan voor de wekelijkse Gezondheid&Co email update en mis niets. Helemaal gratis in je inbox.

Reageer

Ga het gesprek aan (0 reacties)
Carina Twerda Carina Twerda is een enthousiaste redacteur die de veertig nadert. Schrijven, lezen en recepten uitproberen zijn haar hobby's. Je maakt haar dan ook ontzettend blij met een kookboek. Ook heeft ze onlangs haar wandelschoenen onder het stof vandaan gehaald en probeert ze meer te bewegen. Contact Mail Tweet Berichten 3630 Alle berichten van