Vegro Verpleegartikelen: ‘We moeten doelstellingen weer omzetten in zichtbaar gedrag’

Een echtpaar – zij is 68, hij 70 jaar – woont op een boerderij. Hij is nog iedere dag druk in de weer met zijn driehonderd schapen. Zijn gezondheid wordt minder, maar hij is gelukkig met het leven dat hij leidt. Zij echter, heeft het wel gezien. Na bijna vijftig jaar dag in dag uit keihard werken, wil ze naar een appartement in de stad. Kinderen dichtbij, voorzieningen dichtbij en zorg dichtbij. Ze verhuizen en met de tijd kwijnt de man langzaam weg.

Karel Jonker van Vegro. Gezondheid en Co. COPYRIGHT MARCEL JURIAN DE JONG

Karel Jonker van Vegro. Foto: MARCEL JURIAN DE JONG

Mantelzorg

Het is één van de vele voorbeelden die Karel Jonker paraat heeft, zodra hij zijn visie op de zorg in Nederland uit. ,,Waarom is er niemand met deze mensen om tafel gegaan om te kijken wat hen beiden gelukkig zou maken?” De algehele visie in Nederland is dat mensen zo lang mogelijk thuis moeten kunnen wonen. ,,Maar er is te weinig nagedacht over of ieder huis daar wel geschikt voor is”, zegt Jonker, directeur van Vegro Verpleegartikelen.

Krimpregio

Dit probleem speelt met name in de krimpregio’s, waar de Noordelijke provincies tot behoren. Mensen wonen vaak hun hele leven lang in een kleine gemeenschap en willen daar niet weg als ze meer zorg nodig hebben. Jonker geeft een voorbeeld: ,,Energiecoöperaties moedigen gemeenschappen aan om, gesubsidieerd, gezamenlijk duurzaam stroom op te gaan wekken met bijvoorbeeld zonnepanelen. De overwaarde wordt vervolgens gebruikt voor de dorpskas. Deze filosofie kun je ook toepassen op de zorg.” handen_troosten_mantelzorg

Eigen eiland

,,Als je namelijk vanuit diezelfde gedachte met een collectief van voorzieningen naar een dorp gaat, bestaande uit bijvoorbeeld zorgverzekeraars, cliëntenverenigingen, cliënten enzovoort, dan kun je woningen en instellingen zodanig gereed maken, dat ze voor altijd geschikt zijn voor bewoners die meer zorg nodig hebben. Maar nee, we zijn liever op ons eigen eiland oplossingen aan het verzinnen. We hebben de mond vol van langer thuis wonen en meer zorg op maat, maar we zetten het niet om in zichtbaar gedrag. Dat is omdat de zorg in Nederland is geregeld vanuit wantrouwen. De taal die de systemen van de zorg spreken is simpelweg niet de taal van patiënten.”

Wantrouwen

Die verschillende talen maken de zorg ook niet bepaald betaalbaarder. ,,Een man krijgt kanker en moet drie keer per week voor een speciale bestraling van Eindhoven naar Amsterdam. Hiervoor is een flinke taxivergoeding beschikbaar. Toch gaat hij liever met de trein. De zorgverzekeraar kan het veel voordeliger treinkaartje niet vergoeden, want dat ‘zit niet in het systeem’. Ik vind dat bizar. Het kan allemaal veel goedkoper en efficiënter, maar het past niet in het systeem en dus doen we het niet.”

Collectief

Zodra er zorg nodig is, komen er een heleboel verschillende personen en instanties in actie. ,,In sommige gevallen zijn er wel negen verschillende instanties actief. Vegro wil al deze instanties om tafel krijgen en kijken hoe we als collectief in één keer de zorg thuis voor meerdere generaties kunnen waarborgen. Samen om de patiënt heen gaan staan en nadenken over hoe we beter en effectiever kunnen faciliteren. De veel beter betaalbare doelstelling om mensen langer thuis te laten wonen, omzetten in zichtbaar gedrag. Dat is waar ik persoonlijk voor sta, waar Vegro als bedrijf voor staat en waar we in gaan faciliteren.”