Longarts Sander de Hosson schrijft over stervende patiënten

De columns van longarts Sander de Hosson over stervensbegeleiding trekken landelijke aandacht. Zijn verhalen staan vanaf vandaag maandelijks in de op Gezondheid & Co. Een jonge patiënt die hij vlak voor zijn overlijden nog helpt trouwen. De slapeloze nachten die hij krijgt omdat hij een patiënt moet helpen met euthanasie. Of een patiënte van ver boven de 90 die zegt: ,,Red me niet te veel.’’

ASSEN: Longarts Sander de Hosson gaat columns schrijven voor Gezondheid en Co. Verschillende foto’s voor bij zijn column. 8 km Copyright: Marcel Jurian de Jong

Longarts Sander de Hosson. Foto: Marcel Jurian de Jong

De 38-jarige longarts Sander de Hosson van het Wilhelmina Ziekenhuis Assen schrijft verhalen op zijn weblog over zijn dagelijkse werk. De blogs worden door tienduizenden gelezen. De Hosson heeft bijna 5000 volgers op Twitter en daarmee is hij een van de meest actieve Nederlandse artsen op sociale media. Hij kreeg al een prijs van de patiëntenvereniging Longkanker Nederland en hij dingt mee naar een internationale prijs voor journalistieke producties over longkanker. De Hosson woont in Groningen, is opgeleid in het UMCG en Martini Ziekenhuis en is ruim drie jaar longarts in het Wilhelmina Ziekenhuis Assen. Zoals elke longarts heeft hij veel patiënten met longkanker. ,,De zorg aan mensen in hun laatste fase heeft altijd mijn belangstelling gehad. We zijn er de laatste jaren steeds beter in geworden die palliatieve zorg goed te doen en dat betekent veel voor mensen. Maar kijk eens hoeveel aandacht er is voor geboortezorg en hoe de stervensbegeleiding altijd een beetje in een hoekje achteraf zit.’’

Kritisch

Uit zijn verhalen spreekt mededogen met de patiënt maar ook kritiek op de geneeskunde, die soms mensen tegen hun eigen belang in zware behandelingen laat ondergaan. ,,Er is altijd het gevaar van overbehandeling. Je kan altijd nog nieuwe medicijnen geven of nieuwe ingrepen doen. Maar wordt de kwaliteit van leven van de stervende patiënt daarmee wel beter? Ik weet als geen ander wat het betekent om chemotherapie te ondergaan. Daar spreek ik ook over met mijn patiënten. Soms willen mensen per se tot het uiterste gaan om maar een paar weken langer te leven. ‘Ik wil door, ik wil door’, zeggen ze dan. Ik zie het als mijn taak ze dat soms uit het hoofd te praten.’’

Transparantie

Hij citeert graag de Franse chirurgijn Ambroise Paré uit de 16de eeuw. ,,De geneeskunde geneest maar zelden. Vaak biedt de geneeskunde verlichting, maar altijd biedt de geneeskunde troost.’’ Hij wil maar zeggen: ook als behandeling van de kanker niet meer mogelijk is, kan een dokter of verpleegkundige nog een belangrijke rol spelen, gewoon door er te zijn voor de patiënt. Hij krijgt veel reacties op zijn columns. ,,Eigenlijk altijd positieve reacties.’’ Ook als hij zich kwetsbaar opstelt. Zo vertelt hij in een van zijn verhalen dat hij zelf een fout heeft gemaakt bij een ingreep. ,,Als je er open over bent en het goed uitlegt aan de patiënt, is er vaak wel begrip. Ik ben echt niet de enige arts die zo open is hoor. Transparantie is gewoon heel belangrijk.’’

Longarts Sander de Hosson. Foto: Marcel Jurian de Jong

Longarts Sander de Hosson. Foto: Marcel Jurian de Jong

Impact

Zijn tweets en blogs zijn gebaseerd op de werkelijkheid maar het gaat nooit om echte patiënten, daarom verdraait hij de feiten een beetje. ,,Op Twitter ben je in het publieke domein en dat levert soms onverwachte reacties op. Ik leer enorm veel via Twitter. Niet zozeer medische kennis maar vooral over de maatschappelijke impact.’’ Soms heeft hij zelfs een beetje politieke invloed. ,,Dat is het bijzondere van Twitter. Politici en andere mensen met verantwoordelijkheid reageren gewoon heel open.’’ Zo stuurde hij een tweetbericht rond over drie patiënten in het Wilhelmina Ziekenhuis die niet thuis mochten sterven, omdat de regelgeving nu eenmaal zo was dat na een diagnose alleen zorg in het ziekenhuisbed wordt vergoed. ,,De SGP-fractie in de Tweede Kamer pikte het op, heel terecht, en uiteindelijk heeft het tot aanpassing van het beleid geleid. Het is de verdienste van de transferverpleegkundigen die het eerst aankaartten. Maar toen ik het doortwitterde kreeg het extra aandacht. Dat is wel een mooi effect als je zo veel volgers hebt.’’