Recensie | Stoppen met alcohol van Allen Carr

Stoppen met roken in oktober. In november (als man, denk ik en hoop ik eigenlijk ook) je snor laten staan om te laten zien, dat je je bewust bent van de gevaren van prostaatkanker en nog wat andere aandoeningen.

En januari is de maand waarin Nederland massaal geen alcohol drinkt. Of probeert om dat niet te doen en dan zegt, dat het echt heel moeilijk was. In februari giet iedereen zich weer vol met alles waar een alcoholpercentage op staat, maar dat vertelt niemand. Zou ik ook niet doen.

Stoppen met roken

Ik ben gestopt met roken in september 2017. Ik scheer me in andere maanden als november weleens veel te lang niet, maar dat is vooral luiheid en leidt slechts tot bewustwording van het feit dat ik nieuwe scheermesjes moet halen. Ik wilde ook best een poging doen om een aanzienlijke tijd niet te drinken. Voor altijd helemaal stoppen met alcohol zag ik niet direct zitten. Ik woon in Friesland. Daar zijn dorpsfeesten, daar is kaatsen, daar is van alles waar bier onderdeel is van het feest. En nuchter naar dronken mensen kijken… Er zijn grenzen. Om me voor te bereiden las ik het boek Stoppen met alcohol van zelfhulpgoeroe Allen Carr.

Allen Carr, Stoppen met alcohol

Stoppen met alcohol

Eerlijk is eerlijk… Helemaal onbevooroordeeld was ik niet. Ik las ooit zijn boek over stoppen met roken. De methode zou revolutionair zijn. Een samenvatting? Als je nog aan het lezen bent, mag je blijven roken. Daardoor leest het niet echt vlot weg; zeker niet als je nog een beetje twijfelt. Het moet dus van de inhoud komen. Rokers denken, dat hun hobby een aantal voordelen heeft. De goeroe legt uit, dat dat helemaal niet zo is en doet dat op de meest simpele wijze. Er is een hoofdstuk over de voordelen van roken. Dat hoofdstuk bestaat uit een lege bladzijde. En klaar is Carr.

Bij mij werkte die psychologie van de koude grond toen niet, maar onderzoekers van de universiteit in Groningen kwamen tot de conclusie, dat mensen die de methode van Carr volgen meer succes boeken dan anderen als het gaat om stoppen met roken. Ik ken dat onderzoek verder niet. Waren ze om te te beginnen al meer gemotiveerd? Was er een medische noodzaak om te stoppen? Was het toeval? Werkte de methode echt beter? En hoe gaat het nu eigenlijk met de proefpersonen?

Jaren later stopte ik zelf. Ik was Carr toen al heel lang vergeten en dat beviel prima. Hij was zelf inmiddels overleden aan longkanker.

Niet meer roken

Het ging bij mij heel anders. Ik zat met een halve sigaret tussen mijn vingers, besloot dat het klaar was, drukte de sigaret uit en heb tot op de dag van vandaag niet meer gerookt. Geen idee waarom. Wel ben ik nu verslaafd aan nicotinetabletten. Dat is vast ook niet goed, maar wel goedkoper en er zitten een stuk of zeventig kankerverwekkende stoffen niet in, die wel in sigaretten terug te vinden zijn. Ik was er blijkbaar klaar mee en denk ook nog steeds, dat dat de clou is. Een probleem is pas een probleem als je het zelf als een probleem ziet. Dat moment staat niet in een boekje en dat moment heeft met kennis weinig te maken. Wie nu nog niet weet, dat roken en overmatig alcoholgebruik de gezondheid niet bevorderen, leefde onder een steen. Of ligt er vroeger onder dan misschien nodig is. Voor het goede doel, deze recensie, gaf ik Carr een tweede kans om in mijn hoofd te kruipen.

Boek stoppen met alcohol

Dat ging al snel mis. Ik bladerde het boek Stoppen Met Alcohol door en de opzet verschilde amper van wat ik al las over stoppen met roken. Om te beginnen mocht ik gewoon blijven drinken. Niet tijdens het lezen, maar toch…

Voorbeeld!

Alcohol drinken om te ontspannen helpt niet, want alcohol is om te beginnen niet de oorzaak van het feit dat je niet ontspannen bent. Daar kwam een verbijsterend argument bij. Van eten doen je zere voeten niet minder pijn, want het heeft niets met elkaar te maken. Omdat het tweede waar is, is het eerste blijkbaar ook waar. Ik vind dat een simpele manier van redeneren. Ik begon te malen. Met die wijze van argumenteren zou ik ook kunnen volhouden, dat aspirine niet helpt tegen hoofdpijn. De kans, dat je die hoofdpijn hebt gekregen van aspirine is immers ook klein. Misschien moest ik toch maar bij het begin beginnen. Dat hielp ook niet echt.

Geen enkel voorbehoud. Geen enkele twijfel. Geen enkele erkenning voor het feit, dat sommige mensen het wèl moeilijk vinden om te stoppen met wat dan ook: “Het is al achttien jaar geleden dat ik bewees dat iedere roker zonder moeite kan stoppen.”

Bewees.
Iedere roker.
Zonder moeite.

Dat is nogal een claim. En niet waar. Ik stopte wel met roken, maar eerder ondanks dan dankzij Allen Carr en niet zonder moeite. Ik zeg niet, dat het niemand kan helpen. De claim, dat het…

Iedereen.
Altijd.
Zonder moeite…

helpt door iets te lezen… Als je de goede mensen vraagt (altijd een fijne methode), werkt het. Maar mij is niets gevraagd… Ligt dat aan mij? Vast. Een zin, ergens op bladzijde vijftien: “Dagelijks ontvang ik brieven die mij vertellen hoe geniaal ik ben.”

Ik denk…

Druk af. Laat zien. Dat gebeurt niet. Het blijft bij… Iedereen vindt mij geweldig. Geloof mij op mijn woord. Dat is dus mijn probleem. Ik wil eerst zien en dan geloven. Elk geloof is gebaseerd op het gegeven, dat je er toch niet bij was. Je gelooft het of je gelooft het niet. Controle is simpelweg onmogelijk. Maar Allen Carr weet alles. Allen Carr kan alles. Allen Carr is geniaal. Allen Carr kan je helpen. Allen Carr kan je helpen als je wilt stoppen met roken. Of wilt stoppen met drinken. Of met eten. Of met snoepen. Of met bingewatchen. Of met leven. Allen Carr weet precies wat een wereldwijde organisatie als Anonieme Alcoholisten (AA) verkeerd doet. En waarom andere methodes, waar ik nog nooit van had gehoord, lang zo goed niet zijn als die van hem.

Allen Carr schrijft vooral over Allen Carr. Dat heeft zo’n jongen toch niet nodig?

Moe

Ik werd daardoor een beetje moe van Allen Carr. Het is te makkelijk. Easy Way, heet de methode. Ik vind dat een gevaarlijke term. Want wat als het op de gemakkelijke manier niet lukt? Als je de gemakkelijke manier al niet volhoudt… Wat moet je dan nog? Je zit niet lekker in je vel. Je bent druk in je hoofd. Dingen lukken niet. Je gevoel voor eigenwaarde is niet helemaal honderd punten. Je grijpt naar de fles om je emoties te dempen, in plaats van ze onder ogen te zien en er iets nuchters mee te doen.

Dan is er volgens Allen Carr een gemakkelijke manier.

En die manier werkt voor jou niet. En dan? Gaat het dan toch beter? Mwah… Zou de Rijksuniversiteit in Groningen niet eens willen onderzoeken wat mislukte stoppogingen doen met mensen, die toch al niet overlopen van zelfvertrouwen? Je voelt je slecht, je wilt stoppen met alcohol. Het mislukt, ondanks het feit dat je is ingepeperd dat het echt heel makkelijk is. Hoeveel gaat iemand daarvan drinken eigenlijk?

Raad ik roken en drinken aan?

Nee, maar ik ga daar geen boek over schrijven. Dat laat ik over aan de broodschrijvers; de mensen die hetzelfde verhaal in tien varianten over tien kwalen en problemen steeds weer vertellen. Ik heb zelf het einde van het boek met moeite gehaald, maar misschien helpt het jou. Dan ben ik blij voor je. Als je denkt, dat je wilt stoppen kun je ook eens praten met mensen om je heen of met mensen, die er echt voor geleerd hebben. Die een methode hebben ontwikkeld of een methode volgen. Het boek van Carr biedt veel tekst, maar geen methode.

Misschien vind je je drinkgedrag problematisch.

Om te beginnen zou ik dan eerst stoppen met Allen Carr en echte hulp zoeken.

Ik ben ook geen goeroe, maar ik vermoed dat alle deskundigen hetzelfde zullen zeggen. Er is geen easy way. Welkom in het echte leven.